Interview met oud-iON/GO-docent Gilbert Druant

In januari 2002 begon het allemaal voor mij. Mijn toenmalig departementshoofd Erwin Samson vroeg mij op de man af om aan een nieuw project mee te werken, namelijk het Grensverleggende Ondernemen. Op de koop toe zou dit de eerste opleiding voor KMO-managers in Vlaanderen zijn.

Mijn aandeel betrof de talen: welke talen, hoeveel van die talen, welke visie op talen? Aanvankelijk begon ik vooral in het Engels, met een stukje Frans. Na één jaar werken werd het Grensverleggend Ondernemen niet meer gebruikt en was ION geboren. Dit resulteerde ertoe dat het talenpakket uitbreidde met het Duits. Zo kwam het dat ik vijf jaar lang één module commercieel Duits in het tweede jaar gaf, en één module in het derde jaar, tot dhr. Wouter De Smet deze klus drie jaar geleden van mij overnam.

Een van mijn mooiste herinneringen was de module “Themaproject” met de derdejaars. Gedurende zeven weken moesten de studenten een project voor een firma uitvoeren, en elke week de voortgang hiervan in de vier talen voor de respectievelijke docenten komen toelichten.

Inmiddels ben ik op pensioen, maar nog steeds denk ik niet zonder weemoed aan zoveel studenten. Aan de heerlijke uren en de aanstekelijke dialogen die zij elke week brachten. Mijn motto over het lesgeven was: “Wie onderwijst, moet over twee liefdes beschikken: de liefde voor zijn vak of zijn taal, en de liefde om de studenten telkens opnieuw te helpen.”

Ondertussen hebben mijn vrouw en ik zes maand in Berlijn gewoond, ook al zo’n 40 jaar oude liefde! En blijf ik een pigeon voyageur, een reisduif, puur op instinct de deur uit met mijn camper. Al mis ik soms verdere uitdagingen: je wordt niet meer gevraagd, hoewel je beslist nog wat te bieden hebt, maar als je niet meer de kans krijgt om het te zeggen, dan schrijf ik het op mijn blog: www.bloggen.be/druantwoord.

Interview: Vincent Chang (3iON)

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.